Β τάξη - Συν+γράφουμε

Ο «Συν-γραφέας» αποτελεί το βασικό εργαλείο για ένα παιχνίδι «συνοχής της ομάδας» . Φαινομενικά, οι πρωταρχικοί στόχοι του «Συν-γραφέα» επικεντρώνονται στο συντονισμό, στο συγχρονισμό, στη συνεργασία και κατ΄επέκταση στη συνοχή της ομάδας.

Ουσιαστικός όμως στόχος του συγκεκριμένου εργαλείου, είναι και η εξάσκηση λεπτών κινητικών δεξιοτήτων.

Οι λεπτές κινητικές δεξιότητες είναι κινήσεις γνωστές σε όλους μας όπως η γραφή, ο σχεδιασμός σχημάτων, η χρήση ψαλιδιού, το δέσιμο και λύσιμο

Β τάξη - Ζωγραφίζοντας σε διαφάνεια

Στο μάθημα των εικαστικών…

Με έμπνευση από τον Πικάσο και το παρακάτω βίντεο, στο οποίο τον παρακολουθήσαμε να ζωγραφίζει πάνω σε τζάμι, ζωγραφίσαμε πάνω σε διάφανο “καμβά”! Αναποδογυρίσαμε τα θρανία και τυλίξαμε γύρω από τα πόδια τους διάφανη ζελατίνα, μια ιδέα που “κλέψαμε” από τη σελίδα ενός ισπανικού σχολείου.
Το αποτέλεσμα ενθουσίασε τους μαθητές!

αρχική δημοσίευση

Ελ Γκρέκο - Μια αλληγορική ιστορία

Σήμερα στο σχολείο μας, στην Ε τάξη, έγινε κάτι διαφορετικό. Μετά από συνεννόηση και συνεργασία με τη Σχολική Σύμβουλο Π.Ε. Λευκάδας, κ. Κιτσάκη Βασιλική, υλοποιήθηκε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα: "Ελ Γκρέκο - Μια αλληγορική ιστορία". 

Το πρόγραμμα είχε διάρκεια δυο διδακτικές ώρες και αφορούσε στην ενεργή ακρόαση μιας αλληγορικής ιστορίας στα πλαίσια της οποίας παρουσιάζονταν πίνακες του Ελ Γκρέκο "δεμένοι" γύρω από ένα αφηγηματικό άξονα. 

Ακολούθησε η διαδραστική συμμετοχή των μαθητών με τη συγγραφή ανάλογης αφηγηματικής ιστορίας βασιζόμενης σε πίνακες του Ελ Γκρέκο που τους είχαν διανεμηθεί.

Ανάλογα εκπαιδευτικά προγράμματα με θέμα: "Tα κάλαντα του Νικηφόρου Λύτρα - Η ζωή και το έργο του" και "Η ζωή και το έργο του ζωγράφου Θεόφιλου" βρίσκονται αναρτημένα στον ιστότοπο της 1ης Εκπ/κής Περιφέρειας Δημοτικής Εκπαίδευσης Λευκάδας. 

Η ιστορία της Xριστουγεννιάτικης Εκεχειρίας, στα χαρακώματα του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου.

Συνέβη σαν σήμερα, 103 χρόνια πριν, το 1914.

Γερμανοί, Βρετανοί και Γάλλοι στρατιώτες παρατούν τα όπλα και γυρίζουν την πλάτη στον πόλεμο!


"Ούτε μία οβίδα δεν είχε πέσει όλη μέρα, φαινόταν καθαρά πως και οι Γερμαναράδες είχαν ανάγκη από λίγη ηρεμία. Πάνω από τα παγωμένα έλη που χώριζαν τις γραμμές

Κάλαντα

Τα Κάλαντα αποτελούν δημοτικά ευχετικά και εγκωμιαστικά τραγούδια που ψάλλονται εθιμικά κατ΄ έτος κυρίως την παραμονή μεγάλων θρησκευτικών εορτών όπως των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς (Αγ. Βασιλείου), των Θεοφανίων, ακόμη και των Βαΐων (ή Λαζάρου), με εξαίρεση εκείνων της Μεγάλης Παρασκευής που είναι κατανυκτικά. Κύρια παραδοσιακά μουσικά όργανα που συνοδεύουν τα κάλαντα είναι το τρίγωνο, το λαούτο, το νταούλι η τσαμπούνα, η φλογέρα κ.ά.

"Η δημιουργία ενός έργου είναι η δημιουργία ενός κόσμου", Kandinsky

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Είναι- έγινε παράδοση οι σχολικές αίθουσες να φορούν κι αυτές κάτι διαφορετικό. Να "συμμετέχουν" στη γιορτινή ατμόσφαιρα. Το πιο απλό...Ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο. 

Πρώτα λοιπόν εμφανίστηκε το ερώτημα.... Θα χρησιμοποιήσουμε αυτά τα δέντρα που υπάρχουν στις αποθήκες του σχολείου ή θα φτιάξουμε δικά μας; Η εμφάνιση του ερωτήματος γέννησε την πρώτη πρόκληση... 

Θα φτιάξουμε τα δικά μας δέντρα! 

Πάντα ήταν όμορφα τα ρητορικά ερωτήματα και οι προβληματισμοί. ....Ξεκινήσαμε το ταξίδι της εφαρμογής, με τον ορισμό του προβλήματος - των προβλημάτων.

Χριστουγεννιάτικη ιστορία

Διήγημα του Κάρολου Ντίκενς, που δημιούργησε τον μοναδικό μεγάλο χριστουγεννιάτικο μύθο της σύγχρονης λογοτεχνίας. 

Ο πρωτότυπος τίτλος του είναι A Christmas Carol (Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα). Το βιβλίο κυκλοφόρησε στις 19 Δεκεμβρίου 1843.

Ήρωας του μυθιστορήματος είναι ο Εμπενίζερ Σκρουτζ, ένας ηλικιωμένος τσιγκούνης, που δεν αισθάνεται συμπόνια για κανέναν από τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του. Στο μυαλό του οι άνθρωποι υπάρχουν μόνο για να του προσφέρουν χρήματα, ενώ απεχθάνεται τα Χριστούγεννα, καθώς θεωρεί ότι προσθέτουν ένα ακόμα χρόνο στην πλάτη του, χωρίς να τον κάνουν πλουσιότερο.

Έθιμα και παραδόσεις των Χριστουγέννων

Αν υπάρχουν κάποιες μέρες του χρόνου που όλοι έρχονται κοντά είναι οι μέρες των Χριστουγέννων. Μια γιορτή που τη γιορτάζουν όλοι οι λαοί σε κάθε γωνιά του πλανήτη με εντελώς διαφορετικό τρόπο και παραδόσεις.  

Εδώ καταγράφονται  διαφορετικές Χριστουγεννιάτικες παραδόσεις από διάφορα μέρη του πλανήτη.

Ρουμανία, Οι Μασκαρεμένοι

Στη Ρουμανία η παράδοση θέλει τους πιστούς να ντύνονται αρκούδες, να χορεύουν και να γιορτάζουν τη γέννηση του Θεανθρώπου. Παλιότερα μια αληθινή αρκούδα συμμετείχε στο χορό. Η συγκεκριμένη παράδοση ονομάζεται Ursul (ο χορός της αρκούδας) και λαμβάνει χώρα κυρίως στη Μολδαβία και στη Μπουκοβίνα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Μια ακόμα παράδοση της Ρουμανίας που έχει να κάνει με ταγούδι ονομάζεται Mascatii (οι μασκαρεμένοι) όπου φοράνε περίεργες μάσκες, κρεμάνε κουδούνια και προσπαθούν να τρομάξουν τον παλιό χρόνο για να αποχωρίσει και να έρθει ο καινούργιος.

Πως ακουγόταν η θεία λειτουργία στην Αγία Σοφία

Ένα βίντεο του πανεπιστημίου του Στάνφορντ καταγράφει πως ακουγόταν η θεία λειτουργία μέσα από σύμβολο του ελληνισμού και του χριστιανισμού στην Πόλη, πριν από 700 χρόνια. Το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ σε συνεργασία με την χορωδία Καπέλα Ρομάνα, χρησιμοποίησαν όλα τα διαθέσιμα στοιχεία ώστε να αντιγράψουν την εμπειρία του να βρίσκεται κάποιος μέσα στην Αγία Σοφία 700 χρόνια μετά την τελευταία φορά που ακούστηκε η θεία λειτουργία στο εσωτερικό της. Έτσι, σε ένα βίντεο εικονικής πραγματικότητας καταγράφονται πλάνα από την Αγία Σοφία και ο ήχος από την θεία λειτουργία.

Take a virtual journey to Hagia Sophia, Constantinople's Great Church, when the renowned choir Cappella Romana returns to the Bing to continue its collaboration with Stanford's Center for Computer Research in Music and Acoustics (CCRMA) and its Art and Art History department. CCRMA will digitally imprint Hagia Sophia's reverberant acoustics on Cappella Romana's sublime Byzantine chant, complemented by visuals designed to create a totally immersive experience. Faculty experts in art, music, and technology lead the audience through this acoustic and aesthetic journey in time.

Ε τάξη - Zines

O όρος zine βγαίνει από τον όρο magazine δηλαδή περιοδικό. Πρόκειται για αυτοεκδόσεις

ή ανεξάρτητες εκδόσεις που σκοπό έχουν μόνο την έκφραση του δημιουργού (ενός ή περισσότερων) και όχι το κέρδος. 

Το πλεονέκτημα... Από τη στιγμή που όλη η εργασία εμφανίζεται σε μια μεριά του φύλλου, είναι πολύ εύκολο να ανοίξουμε το zine να το φωτοτυπήσουμε και στη συνέχεια να διπλώσουμε το αντίγραφο πάλι ως zine. 

«Παλιότερα υπήρχε -και επιβιώνει μέχρι σήμερα- και ο όρος fanzine», «από τον fan (οπαδό) και το magazine, που ουσιαστικά ήταν περιοδικά που φτιαχνόντουσαν από fans π.χ. ενός συγκεκριμένου είδους μουσικής».